ΑΘΩΣ,ΟΡΟΣ ΑΓΙΟΝ,ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ-ATHOS,SACRED GARDEN,MOUNT OF STILLNESS Αρχική σελίδα ΑΘΩΣ,ΟΡΟΣ ΑΓΙΟΝ,ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ-ATHOS,SACRED GARDEN,MOUNT OF STILLNESS
Το Άγιον Όρος των οσίων και των μαρτύρων χθες,σήμερα ,αύριο.
 
 Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών   Ομάδες ΜελώνΟμάδες Μελών   ΕγγραφήΕγγραφή 
 ΠροφίλΠροφίλ   Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σαςΣυνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Πίστη και Επιστήμη

 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    ΑΘΩΣ,ΟΡΟΣ ΑΓΙΟΝ,ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ-ATHOS,SACRED GARDEN,MOUNT OF STILLNESS Αρχική σελίδα -> Aπολογητικά κείμενα
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
Ads






Δημοσιεύθηκε: Τρι Ιούν 27, 2017 2:01 am    Θέμα δημοσίευσης: Ads

Επιστροφή στην κορυφή
ionas Ιωάννης
εξόριστος
εξόριστος


Συμμετάσχουν: 28 Μάϊ 07
Δημοσιεύσεις: 2993
Τόπος: ΑΘΗΝΑ

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Ιούλ 06, 2011 10:47 pm    Θέμα δημοσίευσης: Πίστη και Επιστήμη Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος


Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!


_________________
Δεν είναι μισθός έργων η Βασιλεία των Ουρανών, αλλά χάρη και δωρεά του Κυρίου που έχει ετοιμάσει για τους πιστούς δούλους Του. [Α.Η]

Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!

Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
ionas Ιωάννης
εξόριστος
εξόριστος


Συμμετάσχουν: 28 Μάϊ 07
Δημοσιεύσεις: 2993
Τόπος: ΑΘΗΝΑ

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Ιούλ 07, 2011 11:57 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Πρωτοπρεσβυτέρου ΓΕΩΡΓΙΟΥ Δ. ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ
Ομοτίμου Καθηγητού Πανεπιστημίου Αθηνών

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ





1. Στην Ορθοδοξία η αντίθεση -και σύγκρουση- πίστεως (ή Θεολογίας) και επιστήμης δεν είναι αυτονόητη. Πρόκειται για ψευδοπρόβλημα διότι και η Ορθοδοξία στην αυθεντική της έκφραση και πραγμά­τωση είναι επιστήμη, με διαφορετικό όμως γνωστικό αντικείμενο.
Η Ορθόδοξη Θεολογία είναι επιστήμη και μάλι­στα θετική, διότι έχει γνωστικό αντικείμενο και χρη­σιμοποιεί επιστημονική μέθοδο. Στην ορθόδοξη πα­ράδοση διακρίνονται δύο γνώσεις ή σοφίες (Απόστο­λος Παύλος, Ιάκωβος Αδελφόθεος ως τον Γρηγόριο Παλαμά και τον Ευγένιο Βούλγαρη κ.λπ.). Υπάρχει η γνώση του ακτίστου (= Θεός) και η γνώση του κτι­στού (= ο κόσμος ως κτίση και δημιουργία). Η γνώ­ση του Θεού (θεογνωσία) είναι υπερφυσική και επιτυγχάνεται με την συνέργεια του ανθρώπου με τον Θεό. Η γνώση του κόσμου είναι φυσική και αποκτά­ται με την επιστημονική έρευνα. Μέθοδος της θείας γνώσης είναι η νήψη - κάθαρση της καρδιάς (Ψαλμ. 50, 12 - Ματθ. 5, Cool. Θεολογία λοιπόν είναι η γνωσιολογία και γνώση του ακτίστου. Επιστήμη η γνωσιο­λογία και γνώση του κτιστού. Η γνώση στην επιστήμη της πίστεως ονομάζεται θέωση και είναι ο μόνος σκοπός της Ορθοδοξίας. Όλα τα λοιπά είναι μέσα προς αυτό το τέλος.
Οι δύο γνωσιολογίες, κτιστού και ακτίστου, εργά­ζονται με διαφορετικά όργανα και γι' αυτό τα μεταξύ τους όρια είναι ευδιάκριτα. Όργανο της επιστήμης της πίστεως δεν είναι η διάνοια, αλλά η καρδιά, που μπορεί να δεχθεί την ενοίκηση του ακτίστου, όταν η καρδιά καθαρθεί από τα πάθη και μπορεί να αναπτύ­ξει, ως υπερφυσικό όργανο του ανθρώπου, την νοερή της λειτουργία ( = ενέργεια του νου στην καρδιά). Η παρατήρηση και το πείραμα, βασικές παράμετροι της επιστημονικής μεθόδου, υπάρχουν και στην επιστήμη της πίστεως.
Στην ησυχαστική μέθοδο θεογνωσίας υπάρχει η παρατήρηση ως θέα του ακτίστου φωτός - της θείας άκτιστης ενέργειας και το πείραμα ως δυνατότητα επα­νάληψης αυτής της εμπειρίας, που είναι κοινή σ' ό­λους τους επιστήμονες της πίστεως, δηλαδή τους Αγίους. Ό,τι συνεπώς είναι για τους φυσικούς επιστήμο­νες το τηλεσκόπιο ή το μικροσκόπιο, για τους επιστή­μονες της πίστεως είναι η «καθαρά καρδία», που γίνε­ται ένα είδος «θεοσκοπίου». Η Θεολογία, ως λόγος πε­ρί του Θεού, μ' αυτήν την προϋπόθεση, λειτουργεί ως θετική επιστήμη και όχι ως μεταφυσική, στοχαστική δηλαδή θεολόγηση. Οι φυσικές επιστήμες επιδιώκουν την θέαση του μακροκόσμου και του μικροκόσμου. Η επιστήμη της πίστεως στοχεύει στην θέα(ση) του Θε­ού, ως ακτίστου φωτός, δηλαδή στην θέωση.

2. Με δεδομένη λοιπόν την ύπαρξη κατά την Ορθοδοξία δύο γνώσεων είναι αδύνατη η σύγκρουση Ορθοδοξίας και Επιστήμης. Η σύγκρουση αποφεύγεται, διότι έργο της επιστήμης είναι η γνώση της ουσίας και των μηχανισμών λειτουργίας των όντων. Έργο ό­μως της Θεολογίας είναι η γνώση του Θεού, του δη­μιουργού τους. Οι φυσικές επιστήμες ασχολούνται με το πώς. η Θεολογία με το ποιος και γιατί (τελολογία). Έτσι η Αγία Γραφή και τα έργα των αγίων Πατέρων (των επιστημόνων της πίστεως) είναι δυνατόν να έ­χουν επιστημονικά λάθη, σε σχέση με τα συνεχώς ανανεούμενα πορίσματα των φυσικών επιστημών. Θεο­λογικά λάθη όμως δεν έχουν. Ο θεούμενος - ο Άγιος, γνωρίζει τους λόγους των όντων, την αιτία της ύπαρ­ξής τους και την εξάρτησή τους από τον Θεό. Η διε­ρεύνηση όμως, όπως είπαμε, της ουσίας και της λειτουργίας τους είναι έργο των φυσικών επιστημών. Η Θεολογία, λοιπόν, μας γνωρίζει τον Θεόν και τον κό­σμο ως δημιούργημά Του και όχι τις φυσικές επιστή­μες, που είναι δημιούργημα του ανθρώπου. Ο Θεός στην Γραφή διδάσκει την αλήθεια για τον εαυτό Του και όχι την (επιστημονική γνώση) για την κτίση. Στην Γραφή μαθαίνουμε ποιος είναι ο Θεός, για να μπορέσει ο άνθρωπος να ανταποκριθεί στην αγάπη Του. Έτσι, στα επιστημονικά θέματα υπάρχει δυνατό­τητα αλλαγής γνώμης με βάση τα νέα πορίσματα. Στα σωτηριολογικά όμως θέματα ουδεμία αλλαγή είναι δυ­νατή, διότι η μέθοδος σωτηρίας - θέωσης είναι διαιώνια αμετάβλητη.
Οι Πατέρες (Προφήτες, Απόστολοι και όλοι οι Άγιοι), όταν κατέχουν και την ανθρώπινη σοφία (π.χ. Μ. Βασίλειος), γνωρίζουν τις επιστημονικές θεωρίες της εποχής τους, τις οποίες όμως ερευνούν μέσα από το πρίσμα της Θεολογίας τους, αφού σκοπός τους δεν είναι η φυσική επιστημονική γνώση, αλλά η καθοδή­γηση των πνευματικών τους τέκνων προς την σωτηρία και η προστασία τους από γνώση που είναι δυνα­τόν να εμποδίσει την πορεία τους προς την θεογνω­σία. Η διάθεση όμως στην περίπτωση αυτή δεν είναι a priori πολεμική και απορριπτική, αλλά απλώς ποι­μαντική και προστατευτική.

3. Από τα παραπάνω συνάγεται ότι οι φυσικές επι­στήμες σε όλες τις εκφάνσεις και πραγματώσεις τους, συνιστούν αλληλοσυμπληρούμενες όψεις στην θέαση της φυσικής πραγματικότητας. Η οπτική όμως της πατερικής Θεολογίας είναι διαφορετική, όπως αποδεικνύει το πατερικό παράδειγμα.
Ο καθηγητής - επιστήμονας στην γνώση του ακτίστου είναι ο πνευματικός πατέρας («καθηγητής της ερήμου» ονομάζεται ορθόδοξα), που πρέπει να έχει την εμπειρία της θεώσεως. Με βάση αυτή την αρχή λειτουργεί η παράδοση της Ορθοδοξίας με κέντρο τις Οικουμενικές συνόδους. Το πλήρωμα των πιστών εμ­πιστεύεται την γνώση των θεουμένων, όπως οι επιστήμονες την γνώση και αξιοπιστία των ειδικών του χώ­ρου τους. Σ' αυτή την συνάφεια φαίνεται και η ορθό­δοξη σημασία του δόγματος. Η διδασκαλία της πί­στεως (αυτό είναι το δόγμα ως εμπειρία των Αγίων) είναι το επιστημονικό εγχειρίδιο του επιστήμονος της θεώσεως και λειτουργεί ως οδηγός των άλλων προς την θέωση. Η Ορθόδοξη πίστη είναι τόσο δογματι­κή, όσο και η επιστήμη. Δόγματα της επιστήμης με την κοσμική κατανόησή τους είναι τα αξιώματά της. Με αυτή την έννοια, κατά τον Μarc Bloch, και η επι­στημονική έρευνα είναι «προκατειλημμένη», όχι μόνο η Θεολογία. Χωρίς όμως αυτή την εκατέρωθεν «προ­κατάληψη» δεν είναι δυνατή η πρόοδος της διπλής αυτής επιστήμης.

4. Η αγιότητα, έτσι, δεν είναι εμπόδιο στην επι­στημονική γνώση. Ακριβώς το αντίθετο. Άλλωστε ή­δη στην Παλαιά Διαθήκη (Σοφ. Σειρ. 38, 6) ομολογεί­ται: Ο Θεός «έδωκεν ανθρώποις επιστήμην ενδοξάζεσθαι εν τοις θαυμασίοις αυτού». Τίποτε δεν αποκλείει ορθόδοξα την δυνατότητα να είναι κάποιος κάτοχος και των δύο επιστημονικών γνώσεων, όπως συμβαίνει στους μεγάλους Πατέρες και Μητέρες της Ορθοδοξίας. Αυτό ψάλλει η Ορθοδοξία στις 25 Νοεμβρίου για την μεγάλη μαθηματικό του 3ου αιώνα, αγία Αι­κατερίνη: «Την εκ Θεού σοφίαν λάβουσα παιδιόθεν η Μάρτυς, και την έξω σοφίαν καλώς πάσαν μεμάθηκε». Αντίθετα, εκεί που υπάρχει θρησκειοποιημένη η ιδεολογικοποιημένη πίστη (στα διάφορα θρησκεύμα­τα του κόσμου), Θρησκεία και Επιστήμες χρησιμο­ποιούν το ίδιο όργανο, την διάνοια-λογική, και έτσι αναπότρεπτα θα έλθουν σε σύγκρουση, διότι τις θέ­σεις της θρησκείας δεν μπορεί να δεχθεί, από ένα ση­μείο και πέρα, η λογική, ενώ τα πορίσματα της επι­στήμης δεν μπορεί να τα δεχθεί η θρησκεία, όταν αυ­τά συγκρούονται με θέσεις της θρησκείας ή της θρη­σκειοποιημένης πίστης, που θεωρούνται επιστημονι­κές. Το πρόβλημα δε για την θρησκεία ξεκινά από την αποδοχή των ιερών βιβλίων (π.χ. Αγίας Γραφής ή Κορανίου) ως επιστημονικού συγγράμματος.
Γίνεται λοιπόν κατανοητό, γιατί στην Ορθοδο­ξία, όταν είναι Ορθοδοξία, δεν μπορεί ποτέ να υπάρ­ξει περίπτωση Γαλιλαίου. Η αρνητική στάση των ορ­θοδόξων λογίων κατά του κοπερνικείου συστήματος, τον 18ον αι. δεν ήταν απόρροια πνευματικότητας, αλλά δυτικών επιρροών (σχολαστικών τάσεων), βιβλικισμού ή αναμονής των εξελίξεων της επιστήμης (Ευγένιος Βούλγαρης). Αντίθετα η σύγκρουση Πίστεως και Επιστήμης είναι όχι μόνο δυνατή, αλλά και φυσιολογική, όταν τα πορίσματα της επιστήμης κρίνο­νται με μεταφυσικά κριτήρια, ή η διδασκαλία της Πί­στεως προσεγγίζεται με βάση τις αρχές και τα πορί­σματα των φυσικών επιστημών, δηλαδή με κριτήρια άλλου χώρου. Στην περίπτωση αυτή η μεν επιστήμη θεολογεί (οπότε αυτοκαταργείται), η δε πίστη μεταβάλλεται σε φυσική επιστήμη (οπότε αλλοτριώνεται). Αυτό συνέβη έντονα στην Δυτική Ευρώπη, όταν η ω­ρίμανση της Φυσικής και γενικά των Θετικών Επι­στημών εγκατέλειψε το αριστοτελικό κοσμοείδωλο και την μεθοδολογία του, ενώ η Δυτική Εκκλησία ε­πέμενε σ' αυτά. Προεκτάσεις του δυτικού προβληματι­σμού και συνεπώς και συγκρούσεις (μάλλον διενέξεις) είχαμε και στην δυτικά σκεπτόμενη Ανατολή.

5. Στην συνάντηση Θεολογίας και Επιστήμης έγι­ναν τραγικά λάθη και από τις δύο πλευρές, που οδή­γησαν στην εκατέρωθεν απολυτότητα και απομόνω­ση. Η Δυτική Εκκλησία επέμεινε στην κατά γράμμα ερμηνεία της Αγίας Γραφής, χωρίς αναφορά στην πατερική ερμηνεία της. Μετά την περίπτωση του Γαλι­λαίου, εξάλλου, και από τις δύο πλευρές, η σύγκρου­ση θεωρείτο δεδομένη. Θύμα της αντίληψης αυτής τον 20όν αιώνα ο πάστορας-Lemaitre και η «περί Μεγάλης Εκρήξεως» θεωρία του, που αποκρούστηκε ως ανακάλυψη κληρικού! Συχνά, εξάλλου, στην σύγ­κρουση οδηγούσε η διαφορά στην χρησιμοποιούμενη εκατέρωθεν γλώσσα. Ο βιβλικισμός των εκκλησια­στικών ήλθε συχνά αντιμέτωπος με τον λογικισμό (λογοκρατία) των φυσικών επιστημόνων. Η θεμελίω­ση της νοησιαρχίας στην Ευρώπη αρχίζει με τον ιερό Αυγουστίνο («credo, ut intelligam») και κορυφώνεται με τον Καρτέσιο («cogito, ergo sum»). Η προτεραιό­τητα δίνεται στην διάνοια, ακόμη και στον χώρο της Πίστης. Ο Θεός, τελικά, νοείται ως γνωστικό «αντικείμενο», που «συλλαμβάνεται» με την δύναμη της διάνοιας, η οποία καταξιώνεται σε κύριο συστατικό της ανθρώπινης ύπαρξης.

6. Είναι εν τούτοις γεγονός, ότι η επιστήμη στην Δυτική Ευρώπη προήλθε από την Θεολογία. Όχι μό­νο από τους δυτικούς Πατέρες, αλλά και από τον Καρτέσιο, τον Λάιμπνιτς, τον Νεύτωνα, που ήσαν και θεολόγοι. Η πίστη στον Θεό, συνεπάγεται την ανα­γνώριση λογικότητας στην δημιουργία, που έτσι προσφέρεται για έρευνα. Αργότερα όμως το «παιδί» επαναστάτησε κατά της μητέρας και οι δρόμοι τους χώρισαν. Αυτό όμως δεν συνέβη στην πατερική παρά­δοση της Ανατολής, στην οποία όχι μόνο συμπορεύθηκαν επιστήμη και θεολογία, αλλά και η Θεολογία αποδείχθηκε ενισχυτική στην αληθινή πρόοδο της Ε­πιστήμης. Αρκούν μερικά παραδείγματα από τα έργα του Μ. Βασιλείου (Εις την Εξαήμερον, ΡG, 29, 3-208) και του αγίου Γρηγορίου Νύσσης (Περί κατα­σκευής ανθρώπου, ΡG, 44, 124-256).
Ο Μ. Βασίλειος δέχεται αρχή του κόσμου και δη­μιουργό Θεό: «Ει ουν αρχήν έχει ο κόσμος και πεποίηται, ζήτει τις ο την αρχήν αυτήν δους και τις ο ποιη­τής». Αλλά σ' αυτή την υπόθεση οδηγεί και η θεωρία του Big Bang.

Ο Γρηγόριος Νύσσης (ΡG 44, 77D) προσδιορίζει την «αρχή»: «Τα πάντα ην εν πρώτη του Θεού περί την κτίσιν ορμή ( = κίνηση), οιονεί σπερματικής τινος δυνάμεως προς την του παντός γένεσιν καταβλη­θείσης, ενεργεία δε τα καθ' έκαστον ούπω ην». Θα μπορούσε ο Γρηγόριος να ονομασθεί προφήτης της θεωρίας της Μεγάλης Έκρηξης, αφού η «σπερματική δύναμη» μπορεί να ταυτιστεί με την «υπερσυμπυκνωμένη μάζα» της σύγχρονης θεωρίας.
Ο Μ. Βασίλειος (ΡG 29, 36Β) δέχεται μια εξελι­κτική πορεία στην κτίση, παρουσιάζοντας την «πρώ­τη αρχή», «ωδίνουσαν μεν την πάντων γένεσιν, δια την εναποτεθείσαν αυτή παρά του δημιουργού δύναμιν», ανέμενε δε «τους καθήκοντας χρόνους ( = κα­τάλληλους καιρούς), ίνα τω θείω κελεύσματι προαγάγη εαυτής εις φανερόν τα κινήματα».
Αυτό δε διότι -κατά τον Γρηγόριο (ΡG 44, 72Β) «πάντων των όντων τας αφορμάς και τας αιτίας και τας δυνάμεις συλλήβδην (ταυτόχρονα) ο Θεός εν ακαρεί (ακαριαία) κατεβάλλετο».
Το σύμπαν, εξάλλου, κατά τον Μ. Βασίλειο (ΡG 29, 1164) έχει ζωή και πάλλει από κίνηση, αναπτυσ­σόμενο και διαμορφούμενο μέσα στον χρόνο. «Η της φύσεως ακολουθία εκ του πρώτου προστάγματος την αρχήν δεξαμενή, προς πάντα τον εφεξής διεξέρχεται χρόνον, μέχρις αν προς την κοινήν συντέλειαν του παντός καταντήση».
Και ο Γρηγόριος (ΡG 44, 148C) δέχεται μια εξελι­κτική πορεία στη φύση: «Καθάπερ δια βαθμών η φύ­σις, των της ζωής λέγω ιδιωμάτων, από των μικρότε­ρων επί το τέλειον ποιείται την άνοδον».
Ο Μ. Βασίλειος δεν περιμένει από τη Γραφή όλες τις απαντήσεις, θεωρώντας αναγκαία την επιστημονι­κή έρευνα: «...πολλά απεσιώπησεν (η Γραφή), τον ημέτερον νουν γυμνάζουσα προς εντρέχειαν (διερεύνη­ση), εξ ολίγων αφορμήν παρεχομένη επιλογίζεσθαι (να συναγάγει)...» (ΕΠΕ 4, 72/4). Όσοι Πατέρες είχαν επιστημονική-σχολική-κατάρτιση ασχολήθηκαν με τα φυσικά προβλήματα με βάση τις επιστημονικές γνώσεις της εποχής τους. Γι' αυτό σ' αυτά τα θέματα μπορεί να διαφέρουν μεταξύ τους, δεν έχουν όμως α­ντιφάσεις μεταξύ τους στα θεολογικά θέματα. Η ερ­μηνεία της Γραφής είναι έργο των θεοπνεύστων ερμη­νευτών και όχι των επιστημόνων. Οι υπάρχουσες διαφορές μεταξύ πατερικής θεολογίας και επιστήμης δεν οδηγούν σε ρήξεις, διότι η αληθινή θεολογία αναμέ­νει υπομονετικά την πρόοδο της επιστήμης για την κατανόηση των θεολογικών θέσεων. Δύο παραδείγμα­τα: Η αρχή της απροσδιοριστίας (Heisemberg) βοή­θησε στην προσέγγιση της Φυσικής με την Θεολογία, και τον «αποφατισμό» της ( = αδυναμία ακριβούς προσδιορισμού). Εξάλλου ένας αμερικανός αστρονό­μος έχει δηλώσει, ότι οι φυσικοί επιστήμονες μοιά­ζουν με ορειβάτες, οι οποίοι μόλις φθάσουν στην κορυφή του βουνού, βλέπουν τους θεολόγους να τους περιμένουν αναπαυτικά στην πολυθρόνα τους!
Βέβαια και όταν βρίσκουμε συμπτώσεις σε καίρια φυσικά προβλήματα μεταξύ Θεολογίας και Επιστή­μης, σημαίνει ότι έχουμε ταύτιση προβληματισμών και όχι αναγκαστικά και των πορισμάτων. Η μη σύγ­κρουση δεν σημαίνει πάντα και συμφωνία. Αφού ό­μως ο σκοπός κάθε πλευράς είναι άλλος, η Θεολογία δεν αντικρούει την επιστημονική θέση, για την ηλι­κία λ.χ. του ανθρώπου στη γη. Αυτό που την ενδιαφέ­ρει είναι η δημιουργία του από τον Θεό και ο σκοπός της.

7. Όσον αφορά, συνεπώς, την Ορθόδοξη Θεολο­γία, με προϋπόθεση την πατερική παράδοση, βλέπει σήμερα την δυνατότητα συνεργασίας Θεολογίας και Φυσικών Επιστημών, ως προς τον εκσυγχρονισμό της Θεολογίας και τον εξηθικισμό της Επιστήμης. Είναι δε γεγονός, ότι το παλαιότερο συγκρουσιακό κλίμα έχει περιορισθεί στην εποχή μας, εκτός εάν πα­ραμένουν οι εκατέρωθεν προκαταλήψεις. Οι Θεολόγοι δέχονται την ελευθερία της επιστημονικής έρευνας και οι επιστήμονες δεν αναμειγνύουν τον Θεό στην ε­ρευνά τους. Άλλωστε, πίστη και επιστήμη δέχονται παγκοσμίους νόμους, και οι δύο δε, ζητούν την αλή­θεια, την φυσική ή την υπερφυσική. Ο Michael Polanyi (Personal knowledge, 1969, σ. 266) δέχεται την πί­στη ως την πηγή κάθε γνώσης, αφού «όλα τα βασικά πιστεύω μας στον επιστημονικό τομέα είναι αναπόδεικτα». Εξάλλου, τα κοσμοείδωλα, ακόμη και τα επι­στημονικά, συναρτώνται και με τα διάφορα κοινωνικά μοντέλα, στον χώρο των οποίων παράγονται ή αναπα­ράγονται. Έτσι, διεισδύουν στην επιστήμη και υπο­κειμενικές ιδέες και προκαταλήψεις, υπό την επίδρα­ση του κοινωνικού περιβάλλοντος. Υπάρχει Vorverstandis και στην έρευνα. Καμιά κοσμοθεωρία, συνεπώς, δεν μπορεί να διεκδικήσει την αλήθεια στην πληρότητα της, όσο επιστημονική και αν είναι.
H συνάντηση Θεολογίας και Επιστημών είναι α­ποτελεσματικότερη, όταν o Θεολόγος διαλέγεται με αληθινούς ερευνητές (ελεύθερους δηλαδή και όχι «διαπλεκόμενους»), ο δε επιστήμων έχει απέναντί του συνεχιστές του Μ. Βασιλείου και του Ευγένιου Βούλγαρη και όχι φονταμενταλιστές δυτικού ή ισλαμικού τύπου. Ένοιωσα αιφνιδιασμό σε χώρα της Μ. Ανατολής, όταν Πρύτανης-Καθηγητής της Φυσικής - α­ναζητούσε ερείσματα της επιστήμης του στο Κορά­νιο. Την τάση για απολυτότητα στην επιστήμη με­τριάζουν οι παρατηρούμενες ασυμφωνίες μεταξύ των επιστημόνων, στην δε Θεολογία η γνώση του πατερικού παραδείγματος. Η Κβαντομηχανική διαψεύδει την αιτιότητα, αλλά ο Einstein διεφώνησε («Ο Θεός δεν ρίχνει ζάρια»). Από την άλλη πλευρά, η Ρωμαιο­καθολική Εκκλησία πληρώνει ακόμη το έγκλημα του σχολαστικισμού κατά του Γαλιλαίου. (Πρόσφατα α­παγορεύθηκε στον νυν πάπα, ως πρώην αρχηγό της Ιε­ράς Εξέτασης, να επισκεφθεί το Πανεπιστήμιο του Γαλιλαίου «Sapienza». Ο Πρύτανης είπε: Δεν λογο­κρίνουμε τον Πάπα. Ας διδάξει όπου θέλει, αλλά όχι σ' αυτό το Ίδρυμα...).
Μετριοφροσύνη δημιουργεί στον επιστήμονα το γεγονός ότι η επιστημονική γνώση έχει τα όριά της (πρβλ. Ε. Θεοδώρου, πρώην Πρύτανη του ΕΚΠΑ: Τα όρια της επιστημονικής γνώσεως, Αθήναι 1981). Ορθά λοιπόν η Επιστήμη δεν ασχολείται με το περί Θε­ού πρόβλημα, διότι θα μεταβαλλόταν σε μεταφυσική, αυτοαπορριπτόμενη. Δεν θα είναι πια θετική επιστήμη. Η επιστήμη δεν μπορεί να απορρίψει το ενδεχό­μενο της ύπαρξης Θεού ως δημιουργού και προνοητού του σύμπαντος, διότι δεν έχει τα κατάλληλα όργα­να, για να Τον συλλάβει. Γι' αυτό δεν μπορεί να κατη­γορεί την Θεολογία ως μυθολογία και δεισιδαιμονία. Αλλά ούτε και η Θεολογία δικαιούται να κατηγορεί την Επιστήμη ως άθεη, δηλαδή με τα δικά της κριτή­ρια.
Για την δημιουργική όμως σύγκλιση και συνεργα­σία Πίστεως και Επιστήμης απαιτείται κοινή γλώσσα. Κατά τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη (ακαδημαϊκό), «πρέπει να φθάσουμε σε μια κοσμολογία κοινή και για τους Επιστήμονες και για τους Θεολόγους και πρέπει επίσης να συμφωνήσουμε στο τι συνιστά γνώση και αλήθεια». Σ' αυτή την κοι­νή γλώσσα έχουν φθάσει επιστήμονες, όπως ο Paul Davies (καθηγητής Θεωρητικής Φυσικής στο Newcastle), δηλώνοντας: «Η επιστήμη προσφέρει ασφαλέ­στερη οδό προς τον Θεό παρά η θρησκεία». Αλλά και ο γνωστός Β. φον Μπράουν, όταν δήλωνε: «Γιατί να βρίσκονται (πίστη και επιστήμη) σε αντίθεση; Η θρησκεία ασχολείται με τον Δημιουργό, η επιστήμη με την δημιουργία». Πρόσφατα δε, διαβάσαμε με έκ­πληξη (στο «Κ» της Καθημερινής της Κυριακής 3.2.0Cool σε συνέντευξη της μεγάλης Ελληνίδας ανθρω­πολόγου κ. Κατερίνας Χαρβάτη: «Η επιστήμη και η θρησκεία δεν έρχονται σε σύγκρουση, γιατί δίνουν α­πάντηση σε διαφορετικά ερωτήματα: Η επιστήμη α­παντά στο πώς και η θρησκεία στο γιατί».
Αντίθετα ανοίγονται προοπτικές για συμπόρευση και συνεργασία. Η επιστήμη με την βοήθεια της πατερικής Θεολογίας: α) διακρίνει τα όριά της, β) δέχε­ται σημαντική ηθική καθοδήγηση, συνειδητοποιώ­ντας τον φιλάνθρωπο και διακονικό χαρακτήρα της, γ) αναγνωρίζει την αξία του ανθρώπου, αφού η Θεο­λογία διδάσκει, ότι «το Σάββατον δια τον άνθρωπον εγένετο, ουχ ο άνθρωπος δια το Σάββατον» (Μάρκ. 2, 27), ή ότι ο άνθρωπος είναι «ζώον θεούμενον» (Γρηγόριος Νύσσης) ή «θεός κεκελευσμένος» ( = έχει μέσα του την εντολή να γίνει θεός) (Μ. Βασίλειος).
Αλληλοσυμπλήρωση Πίστης και Επιστήμης μπο­ρεί να υπάρξει κυρίως στο οικολογικό πρόβλημα, δεδομένου ότι Ορθόδοξοι Θεολόγοι, όπως ο Οικουμενι­κός μας Πατριάρχης ή ο Σεβασμιώτατος Περγάμου Ιω­άννης, αγωνιζόμενοι για την διάσωση της Φύσης, δεν παύουν να αναγνωρίζουν ότι το νόημα της δημιουρ­γίας αποκαλύπτεται δια της επιστήμης, η δε Θεολογία εύχεται και στηρίζει την Επιστήμη, που αγωνίζεται για την διάσωση της Κτίσης.

Ας μην οριοθετούμε, λοιπόν, ο ένας την Επιστή­μη του άλλου και ας σεβόμεθα τα πορίσματα της εκα­τέρωθεν έρευνας, που διεξάγεται με αυτοσεβασμό και ταπείνωση, διότι ο κόσμος μας δεν χρειάζεται μόνο τις φυσικές επιστήμες, αλλά και την επιστήμη της θεώσεως, εφ' όσον «ουκ επ' άρτω μόνω ζήσεται ο άν­θρωπος» (Ματθ. 4, 4)


«ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ»
Πρωτοπρεσβυτέρου ΓΕΩΡΓΙΟΥ Δ. ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ
Ομοτίμου Καθηγητού Πανεπιστημίου Αθηνών
ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»


Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!


_________________
Δεν είναι μισθός έργων η Βασιλεία των Ουρανών, αλλά χάρη και δωρεά του Κυρίου που έχει ετοιμάσει για τους πιστούς δούλους Του. [Α.Η]

Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!

Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Misha
θανατοποινίτης
θανατοποινίτης


Συμμετάσχουν: 08 Μάρ 07
Δημοσιεύσεις: 3700

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Παρ Ιούλ 08, 2011 11:54 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Γιαννη

η θεωρια της εξελίξεως ειναι πια κοινη παραδοχη στους χωρους των θετικών επιστημόνων.
Η βιβλική θεολογία , όπως ερμηνεύεται από τους αγίους, έρχεται σε ευθεια αντιθεση μαζί της
Κατά τη γνωμη μου έχουμε ΜΕΤΩΠΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ επιστημης -θεολογίας, τουλάχιστον στο ζητημα της εξελίξεως.
Και όχι μονο θα έλεγα...

_________________
"Κάθε πρωΐ ο Θεός ευλογεί τον κόσμο με το ένα χέρι, άλλ' όταν ιδή κανέναν ταπεινό άνθρωπο, τον ευλογεί με τα δυο Του χέρια. εκείνος πού έχει μεγαλύτερη ταπείνωση, είναι ο μεγαλύτερος από όλους." παπά Τύχων
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα MSN Messenger
ionas Ιωάννης
εξόριστος
εξόριστος


Συμμετάσχουν: 28 Μάϊ 07
Δημοσιεύσεις: 2993
Τόπος: ΑΘΗΝΑ

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Ιούλ 09, 2011 11:39 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Γράφω γι αυτά τα θέματα και σε ένα μεγάλο κοσμικό φόρουμ...Δεν νομίζω, Μιχάλη, ότι είναι τόσο απλή η προσέγγιση του θέματος. Γνωρίζουμε ότι πολλοί επιστήμονες είναι άθεοι και αυτό βέβαια δεν μπορεί παρά να περάσει και στα επιστημονικά τους "πορίσματα"...αυτό δεν λέει τίποτα για μς γιατί ο Θεός διάλεξε τα μωρά του Κόσμου τούτου για να καταισχύνει τους σοφούς....

_________________
Δεν είναι μισθός έργων η Βασιλεία των Ουρανών, αλλά χάρη και δωρεά του Κυρίου που έχει ετοιμάσει για τους πιστούς δούλους Του. [Α.Η]

Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!

Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Misha
θανατοποινίτης
θανατοποινίτης


Συμμετάσχουν: 08 Μάρ 07
Δημοσιεύσεις: 3700

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Ιούλ 10, 2011 10:14 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

ionas Ιωάννης έγραψε:
Γράφω γι αυτά τα θέματα και σε ένα μεγάλο κοσμικό φόρουμ...Δεν νομίζω, Μιχάλη, ότι είναι τόσο απλή η προσέγγιση του θέματος. Γνωρίζουμε ότι πολλοί επιστήμονες είναι άθεοι και αυτό βέβαια δεν μπορεί παρά να περάσει και στα επιστημονικά τους "πορίσματα"...αυτό δεν λέει τίποτα για μς γιατί ο Θεός διάλεξε τα μωρά του Κόσμου τούτου για να καταισχύνει τους σοφούς....


Γιάννη καλημέρα.
Δεν διαφωνώ.
Η αντιρρηση μου είναι στο τσιτάτο που χρησιμοποιείται στους θεολογικούς χώρυς πως δηθεν «η επιστήμη δεν αντιτιθεται στην θεολογία».
Εδω, μέσω της θεωρίας της εξελιξεως, έχουν αναγκαστεί οι θεολογοι σε απίστευτες κωλοτούμπες τυπου «εξελικτικής δημιουργίας», οι οποίες μπορεί μεν να είναι ενδιαφέρουσες και να έχουν στοιχεία αλήθειας, όμως είναι εφεύρημα των τελευταίων ετων , προέκυψαν δε από την αφόρητη πίεση των επιστημονικών στοιχείων που συνηγορουν στη θεωρία της εξελίξεως.

Προσωπικά θεωρω εντιμότερη στάση, αυτή του «εμπιστεύομαι τον Θεό κι ας λένε ό,τι θέλουν οι επιστήμονες». Εξάλλου έχουμε κι εμείς ορατές αποδείξεις , όπως το Αγιο Φως, οποτε δεν είμαστε ξεκρέμαστοι....

_________________
"Κάθε πρωΐ ο Θεός ευλογεί τον κόσμο με το ένα χέρι, άλλ' όταν ιδή κανέναν ταπεινό άνθρωπο, τον ευλογεί με τα δυο Του χέρια. εκείνος πού έχει μεγαλύτερη ταπείνωση, είναι ο μεγαλύτερος από όλους." παπά Τύχων
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα MSN Messenger
ionas Ιωάννης
εξόριστος
εξόριστος


Συμμετάσχουν: 28 Μάϊ 07
Δημοσιεύσεις: 2993
Τόπος: ΑΘΗΝΑ

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Δευ Ιούλ 11, 2011 10:50 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Δεν υπάρχουν, Μιχάλη, απτές αποδείξεις για τη θεωρία της εξέλιξης...όλα στηρίζονται σε υποθέσεις που υποστηρίζονται από πολλούς...τα στοιχεία συνήθως είναι πλαστά και ψεύτικα. Δοκιμάζονται οι Πιστοί αλλά αν έχουν τα μάτια τους ανοιχτά θα βρουν το δρόμο τους...

_________________
Δεν είναι μισθός έργων η Βασιλεία των Ουρανών, αλλά χάρη και δωρεά του Κυρίου που έχει ετοιμάσει για τους πιστούς δούλους Του. [Α.Η]

Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!

Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
ionas Ιωάννης
εξόριστος
εξόριστος


Συμμετάσχουν: 28 Μάϊ 07
Δημοσιεύσεις: 2993
Τόπος: ΑΘΗΝΑ

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Παρ Αύγ 30, 2013 2:47 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

« Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ | Η μεταστροφή ενός Ινδού Βραχμάνου στον Χριστιανισμό »
Κατάγεται άνθρωπος από πίθηκο;Αντίλογος στη θεωρία Εξέλιξης

Κατάγεται ο άνθρωπος από τον πίθηκο;

Προσφορά αγάπης στην προδομένη μαθητιώσα νεολαία
Κατάγεται ο άνθρωπος από τον πίθηκον

πηγη
Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!




Με ικανοποίησιν και χαράν όλοι οι αγαπώντες την Πατρίδα διαβάσαμε στον Τύπο τις δικαιολογημένες διαμαρτυρίες διαφόρων προσωπικοτήτων κατά του άθλιου βιβλίου της Ιστορίας της ΣΤ΄δημοτικού.
Μέχρις εδώ εύ και καλώς και αξίζουν συγχαρητήρια στους αντιδράσαντας, οι οποίοι, δυστυχώς, ήσαν ολίγιστοι εν συγκρίσει προς τους σιγήσαντας και μη διαμαρτυρηθέντας. Όσον αφορά τα συλλυπητήρια, αυτά ανήκουν στους συγγραφείς του βιβλίου, το Παιδαγωγικόν Ινστιτούτον και το Υπουργείο Παιδείας.
Εξ αφορμής των ανωτέρω ευλόγως διερωτηθήκαμε: Το 1976, όταν άρχισε η καταστροφή της Εληνικής γλώσσης διά της εισαγωγής του μονοτονικού, διατί οι φωνές που αντέδρασαν ήσαν τόσο λίγες; Ασφαλώς πολλοί διέθεταν λόγον τον καιρόν εκείνον, αλλά εσίγησαν! Μερικοί κάτι είπαν, αλλά τόσο δειλά, που προκάλεσαν την θυμηδίαν της Επιτροπής, η οποία πραξικοπηματικώς επέβαλε ως γλώσσα του Σχολείου και του Κράτους κατασκεύασμα με το όνομα «Νεοελληνική»(1).
Υπήρξαν βεβαίως και οι ελάχιστοι εκλεκτοί που διεμαρτυρήθησαν εντόνως, αλλά η φωνή τους επνίγη στο πέλαγος της γενικής αδιαφορίας. Συγχαρητήρια ανήκούν στον κ. Ιωάννη Κιτσαρά διά το υπέροχον έργον του: Το έγκλημα του αιώνος, Αθήναι 1985, σσ 552, το οποίον ξεσκεπάζει όλους και όλα που συνέβαλαν για την επιτυχίαν του εγκλήματος.
Το μέγιστο κρίμα ασφαλώς φέρουν οι θεράποντες της γλώσσης καθηγηταί και ιδρύματα, οι οποίοι απράκτησαν προκλητικώτατα στο ανοσιούργημα της αλλαγής, που ωδήγησε στην σημερινή «αντιπαιδεία και αγλωσσία»(2). Είναι τελείως αδικαιολόγητοι, διότι είχον πρόσφατο παράδειγμα προς μίμησιν τους Γάλλους συναδέλφους τους και μαθητάς, οι οποίοι στις αρχές της δεκαετίας του 1960 γέμισαν τους δρόμους του Παρισιού, διαμαρτυρόμενοι, διότι η Κυβέρνησις τους απεφάσισε την μη χρήσιν της περισπωμένης! Το αποτέλεσμα ήτο να αποσυρθή το Νομοσχέδιον!...
Μερικοί μάλιστα από τους διαμαρτυρηθέντας προσφάτως διά το βιβλίον της Ιστορίας ήσαν ώριμοι επιστήμονες το 1976. Το μέγεθος της τότε αδιαφορίας δυνάμεθα να το υπολογίσωμε από την σημερινή στάσι τους έναντι του μονοτονικού. Αντί να διαμαρτυρηθούν, έστω και καθυστερημένα, εκδίδουν Λεξικά, ακριβώς προς υπεράσπισιν και διαιώνισιν της επαράτου αλλαγής! (Βλ. π.χ. Λεξικόν Γ. Μπαμπινιώτη κ.ά.). Αλλά καιρός να πάμε τώρα σ' ένα άλλο τραγικό ερώτημα που απευθύνεται στους αντιδράσαντας διά το βιβλίον της Ιστορίας, αλλά και προς όλους τους συναδέλφους τους και διανοουμένους και κυρίως στα πνευματικά Ιδρύματα της χώρας.
Ως γνωστόν, από το 1981 στα βιβλία Βιολογίας Γυμνασίου και Λυκείου διδάσκεται η Θεωρία της Εξελίξεως. Η θεωρία που θέλει τον άνθρωπο και τον πίθηκον να έχουν κοινόν πρόγονον, κάποιον «προπίθηκον». Έτσι παρουσιάζουν την διδασκαλίαν της Αγίας Γραφής περί δημιουργίας του κόσμου και του ανθρώπου υπό του Θεού ως ... καθαρό παραμύθι, αφού ΟΛΑ τα όντα προήλθαν από ένα πρωτοοργανισμόν!
Γράφουν: « Τις τελευταίες όμως δεκαετίες τα απολιθώματα που έχουν βρεθεί, καθώς και η έρευνα σε άλλες περιοχές της Βιολογίας, ιδιαίτερα μάλιστα στη Μοριακή Βιολογία, δεν γεννούν καμμία αμφιβολία ότι ο άνθρωπος, όπως και κάθε άλλος οργανισμός του πλανήτη, είναι προιόν εξέλιξης (3). Όλα έχουν προέλθει από έναν πρωτοοργανισμό»(4).
Καίτοι 150 Έλληνες Καθηγηταί Πανεπιστημίου διεμαρτυρήθησαν διά το ανωτέρω βιβλίον στην Καθημερινή (11.4.85), το Υπουργείον Παιδείας «ουκ ηβουλήθη συνιέναι».

Ευτυχώς όμως που υπάρχει και η διεθνής κριτική της θεωρίας αυτής, η οποία κονιορτοποιεί κυριολεκτικώς τα ανωτέρω «επιχειρήματα» των εγχειριδίων της Βιολογίας, οι συγγραφείς των οποίων ζουν στον δικό τους κόσμο, καθώς και οι πάτρωνές τους (5).
Όταν, λοιπόν, το παιδί, με τέτοιες θεωρίες χάση την πίστη του σε Θεόν προσωπικόν και προνοητήν, όπως διδάσκει η Αγία Γραφή, τι θα τον ωφελήση να μάθη ότι ο Μ. Αλέξανδρος ήτο Μακεδών και ότι οι Τούρκοι ενήργησαν την γενοκτονίαν των Ποντίων;
Γιατί ν' αγωνίζεται για την πατρίδα και τα ιδανικά της Φυλής, όταν χωρίς Θεόν «όλα επιτρέπονται» και αφού εδώ όλα τελειώνουν; «Φάγωμεν και πίωμεν, αύριον γαρ αποθνήσκομεν» (Α΄Κορ. 15, 32).
Τι είναι όμως αυτή η θεωρία της Εξελίξεως, που τόσον αγαπούν όσοι δεν πιστεύουν στον Θεόν;
Κατ' αρχάς είναι μία θεωρία και μόνον, χωρίς να έχη καμμία σχέση με την επιστήμη, που στηρίζεται στο πείραμα και την παρατήρησιν.
Γι' αυτό πολύ δικαίως ο επιστήμων και απολογητής κ. Απ. Φράγκος θα γράψη:
«Εκείνοι πάντως που επικαλούνται την επιστήμη για να υποστηρίζουν υλιστικές θεωρίες και απόψεις πάνω σε θέματα δημιουργίας του κόσμου και της ζωής, εξαπατούν τον σύγχρονο άνθρωπο, ενσυνείδητα ή ασυνείδητα, διότι επιστημονική γνώσι πάνω στα θέματα αυτά δεν μπορεί να υπάρξη, οσοδήποτε κι αν προοδεύση στο μέλλον η επιστήμη, αφού ούτε παρατηρήσεις, ούτε πειράματα μπορούν να γίνουν»(6).
Που είναι οι αποδείξεις των εξελικτικών, ότι η ζωή προέκυψε από την νεκρή ύλην; Ο Dr. Jastrow, ιδρυτής και πρώην διευθυντής Διαστημικών σπουδών της NASA γράφει:
«Σύμφωνα με την Ιστορία αυτή (της εξελίξεως) κάθε δένδρο, κάθε φύλλο χλόης, κάθε δημιούργημα στη θάλασσα και στην ξηρά εξελίχθηκε από ένα πατρικό κλωνάρι μοριακής ύλης παρασυρόμενο νωχελικά μέσα σε μια ζεστή λιμνούλα. Ποια συγκεκριμένη ένδειξι υποστηρίζει την αξιοσημείωτη αυτή θεωρία για την προέλευσι της ζωής; Δεν υπάρχει καμμία»(7)!
Ο δε διάσημος εξελικτικός του Πανεπιστημίου του Χάβαρντ Dr. G. Simpson σχολιάζει ότι τυχαία γένεσις της ζωής «δεν συμβαίνει σε καμμιά γνωστή περίπτωση»(Cool,επαναλαμβάνων το αξίωμα του μεγάλου Παστέρ.
Το θλιβερό είναι ότι την θεωρία αυτή έσπευσαν να την ασπασθούν οι μεγαλύτεροι εχθροί του Χριστιανισμού, ο καθένας για τον σκοπόν του και προς στηριγμόν της δικής του ιδεολογίας. Γι' αυτό ο πνευματώδης Μπέρναρντ Σώ θα γράψη.
«Ο Δαρβίνος είχε την τύχη να ικανοποιήσει καθένα που ήθελε να εξυπηρετήσει τον ιδιοτελή του σκοπό»(9).
Στο στρατό των εξελικτικών, όπως λέγονται, υπάρχει κάθε καρυδιάς καρύδι, με πρωταγωνιστάς τους αθέους και αρνητάς του Ιησού και καταλαβαίνουμε το γιατί.
Εάν η ζωή ενεφανίσθη τυχαίως, τότε δεν υπάρχει ψυχή και Θεός και άρα ούτε αμαρτία. Συνεπώς επιτρέπονται όλα, αφού κατά την εξέλιξιν, η ζωή ανήκει στον ισχυρότερον.
Έτσι η εξέλιξις αντικαθιστά και την θρησκείαν, αφού διεκδικεί την μοναδικήν ερμηνείαν της ζωής, του κόσμου και του ανθρώπου.
Τα ισχυρά και βαθύτερα θρησκευτικά θεμέλια της εξελίξεως εκτίθενται προσφάτως υπό του Bozarth:
«Ο Χριστιανισμός επολέμησε και συνεχίζει να πολεμά και θα πολεμά την εξέλιξιν, διότι η εξέλιξις καταστρέφει ολοσχερώς και τελείως τον ακριβή λόγον της επί γης ζωής του Ιησού...
Καταστρέφει τα περί Αδάμ και Εύας και της προπατορικής αμαρτίας, υπό τα ερείπια των οποίων κείνται τα άθλια λείψανα του Υιού του Θεού.
Εάν ο Ιησούς δεν ήτο ο Λυτρωτής που πέθανε για τις αμαρτίες μας, και αυτό ακριβώς η εξέλιξις κηρύσσει, τότε ο Χριστιανισμός είναι ένα τίποτα»(10).
Οι πρώτοι οπαδοί του Δαρβίνου με κορυφαίον τον J. Huxley είχαν δηλώσει θριαμβικά, ότι μπορεί να δημιουργηθή νέα θρησκεία, βασισμένη ακριβώς σστην εξέλιξη.
«Το εξελικτικόν όραμα μας δίνει την δυνατότητα να διακρίνωμε, καίτοι ατελώς, τα χαρακτηριστικά της νέας θρησκείας, η οποία είμεθα σίγουροι θα εμφανισθή για να υπηρετήση τις ανάγκες της ερχομένης εποχής»(11)
Θα δηλώση, επίσης, ομού με τον Bronowski: «Η θρησκεία είναι βασικώς μία στάσις απέναντι του συνόλου κόσμου. Έτσι η εξέλιξις παραδείγματος χάριν, δυνατόν να αποδειχθή μία αρχή τόσο ισχυρά στο να συντονίζη τα πιστεύω και τις ελπίδες του ανθρώπου, όπως ο Θεός (το έκανε) στο παρελθόν»(12)!
Συνοψίζων τας ανωτέρω θέσεις ο γνωστός εξελικτικός και καθολικός «ιερεύς» Teilhard de Chardin, θα γράψη: «Η εξέλιξις είναι ένα γενικό αξίωμα εις το οποίον όλες οι θεωρίες, όλες οι υποθέσεις, όλα τα συστήματα οφείλουν του λοιπού να προσκυνήσουν, προκειμένου να είναι λογικά και αληθή.

Η εξέλιξις είναι ένα φως που φωτίζει όλα τα γεγονότα, μια τροχιά την οποία όλες οι γραμμές, σκέψεις πρέπει να ακολουθήσουν, αυτό ακριβώς είναι η εξέλιξις»(13).
Δυστυχώς, ως αποδεικνύεται σαφέστατα, αυτό το αξίωμα του αθέου Chardin ακολουθεί,η σύγχρονος Ελληνική παιδεία, παρασύρουσα στο χάος την νεολαία μας.
Εδώ πρέπει να τονισθή ότι ούτε ο Δαρβίνος δεν είχε αρνηθή την ύπαρξιν του Θεού στο θέμα της Δημιουργίας, αφού έγραφε:
«Οι πράξεις της γένεσης, τόσο του είδους όσο και του ατόμου, είναι τέτοιες, ώστε να μη μπορούμε να τις δεχτούμε, ότι είναι αποτέλεσμα τυφλής τύχης... Όλα τα μεγάλα πνεύματα απαντούν καταφατικά για την ύπαρξη του Θεού»(14)
Στο σημείο αυτό ο Δαρβίνος συμφωνεί με τον Νεύτωνα και την ωραία ομολογία του:
«Είναι τυφλός και μωρός αυτός που δεν βλέπει και δεν ομολογεί ότι η αρίστη και σοφωτάτη διάταξη των όντων οφείλεται εις την παντοδυναμία και πανσοφία του απείρου Δημιουργού»(15)

Ακόμη και ο Βολταίρος αναγκάστηκε να γράψη, παρατηρώντας την Δημιουργίαν.
«Ο κόσμος αυτός με φέρνει σε αμηχανία, γιατί δεν μπορώ να δεχθώ, πως αυτό το ρολόι (το Σύμπαν), δουλεύει χωρίς ωρολογοποιό»(16).
Όταν δε εσχάτως ο Αϊνστάϊν ρωτήθηκε για τους νόμους που διέπουν την διάδοσιν του φωτός, είπε: «...επειδή ότι πιστεύαμε μέχρι χθές, αν δεν ανατραπεί αύριο, θα αναθεωρηθεί οπωσδήποτε, σας λέω ότι το φως ταξιδεύει απλά και μόνο, διά της δυνάμεως του Θεού»(17).
Ο ίδιος θα δηλώσει αργότερα: «Όταν ο Θεός έφτιαχνε τον κόσμο...δεν έπαιζε ζάρια», απαξιώνοντας συγχρόνως κατ' αυτόν τον τρόπον συλλήβδην την «καθαρή τύχη»του Μονό και ΟΛΕΣ μαζί τις θεωρίες της εξελίξεως (1Cool.
Ακόμη και ο φανατικός οπαδός της εξέλιξης Thomas Huxley θα ομολογήση σε στιγμές νηφαλιότητος.
«Η δημιουργία, στη συνήθη έννοια της λέξης, είναι τέλεια κατανοητή. Δεν ευρίσκω καμμιά δυσκολία να καταλάβω ότι, κάποτε το σύμπαν δεν υπήρχε και ότι έγινε σε έξη ημέρες ( ή ακόμη, αν το προτιμάτε, σε μια στιγμή) επειδή έτσι θέλησε κάποιο όν που προϋπήρχε.
Μετά από αυτά, επί του παρόντος, τα λεγόμενα a priori, επιχειρήματα κατά της υπάρξεως Θεού και σε περίπτωση που υπάρχει Θεός, κατά της δυνατότητάς Του να προβή σε πράξεις δημιουργίας, μου φαίνονται ότι στερούνται κάθε λογικής βάσης» (19).
Και για να αναφερθούμε σε νεώτερους πολέμιους της εξελίξεως παραθέτομεν τα κατωτέρω χαρακτηριστικά αποσπάσματα.

- «Οι κοσμικοί μύθοι της εξελίξεως είχαν ένα καταστρεπτικό αποτέλεσμα στην επιστημονική έρευνα, οδηγώντας στην διαστροφή, σε άχρηστη αμφισβήτησι, και στην ολική κακή χρήσι της επιστήμης».

- «Ο εξελικτικισμός είναι ένα ωραίο παραμύθι για νεαρούς. Η θεωρία αυτή δεν βοήθησε σε τίποτε την πρόοδο της επιστήμης. Είναι άχρηστη».

- «Οι επιστήμονες που πρόκειται να διδάσκουν, ότι η εξέλιξις είναι ένα γεγονός της ζωής, είναι πολύ αντιανθρωπισταί και η ιστορία που λένε είναι η μεγαλύτερη απάτη μέχρι τώρα. Στην εξήγησι της εξελίξεως δεν έχουμε ούτε ένα γιώτα γεγονότος».

- «Είμαι προσωπικά πεπεισμένος, ότι η θεωρία της εξέλίξεως, ειδικώτερα η επέκτασι στην οποία εφαρμόστηκε, θα είναι ένα από τα μεγαλύτερα αστεία στην ιστορία των βιβλίων του μέλλοντος. Οι θα θαυμάζουν το ότι μια τόσο σδύνατη και αμφίβολη υπόθεσις μπορούσε να γίνη αποδεκτή με την απίστευτη ευπιστία που έχει».(20).
Τον Νοέμβριο του 2004 στις Ηνωμένες Πολιτείες έγινε δημοσκόπηση από τον μεγάλο Ραδιοφ. Σταθμόν CBS διά το θέμα της εξελίξεως, με τα ακόλουθα αποτελέσματα.
55% εδέχθησαν ότι ο Θεός εδημιούργησε τον άνθρωπο στην παρούσα μορφή του, ενώ 87% απέρριψαν την εξέλιξιν !(21)
Γι' αυτό άς το μάθουν και οι πάντοτε καθυστερημένοι άθεοι της νεοελληνικής κουλτούρας, ότι: «ο Δαρβινισμός είναι πια ξεπερασμένος επιστημονικά. Έχει πεθάνει από χρόνια, όπως έγραψε ο διάσημος επιστήμων Χάνς Ντρίς (Driesch), μαθητής του Χαίκελ»(22).
Το 1980 έγινε στο Σικάγο ένα επιστημονικό διεθνές Συνέδριο με γενικό θέμα την «Μακροεξέλιξη».
Στο Συνέδριο αυτό είχαν πάρει μέρος γεωλόγοι, παλαιοντολόγοι, οικολόγοι, γενετιστές και εμβρυολόγοι παγκοσμίου κύρους.
Το συμπέρασμά του το εδημοσίευσαν οι Sunday Times (8.3.81) υπό τον εξής τίτλον:
«Ένα ιστορικό Συνέδριο στο Σικάγο, αμφισβητεί την πενηντάχρονη κυριαρχία της σύγχρονης Συνθετικής θεωρίας της εξελίξεως»(23).
Και για να πάμε στα πιο νεώτερα, παραθέτομεν την άποψιν του ιατρού και καθηγητού του Πανεπ. Αθηνών κ. Αθ. Αβραμίδη, αναφορικώς προς το DNA του ανθρώπου και την σχέσιν αυτού προς την εξέλιξιν.
«Όπως έχει διαπιστωθεί, το DNA όλων των ανθρώπων, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου, χρώματος ή τόπου κατοικίας στη Γή, είναι πανομοιότυπο κατά 99,9%. Δεν μπορεί επομένως να υποστηριχθεί και καμμία γονιδιακή υπεροχή ενός ανθρώπου έναντι κάποιου άλλου, οπουδήποτε στη Γή, για τη στήριξη φυλετικών διακρίσεων, κοινωνικών ή άλλων, βάσει γονιδιακών διαφορών.
Προφανώς διότι, όλοι οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν ίδιοι, εξ' ενός ανθρώπου προερχόμενοι, του οποίου κληρονομούν απαρεγκλίτως τις αρχικές βασικές καταβολές.
Και επιβεβαιώνεται επιστημονικώς, ύστερα από 2000 χρόνια, εκείνο το οποίο είπε ο Απόστολος Παύλος στον Άρειο Πάγο: «...εξ' ενός αίματος παν έθνος άνθρώπων...»(Πραξ. Απ. 17,26). Δηλαδή: Χωρίς να μεταβάλλεται ο κληρονομικός κώδικας, ούτε με την «επιλογή του ισχυρότερου» του Δαρβίνου, ούτε με την «προσαρμογή» του Λαμάρκ, ούτε με τις «μεταλλάξεις» του Ντε Βρίς, ούτε με την «καθαρή τύχη» του Μονό - των διαφόρων δηλαδή θεωριών της Εξελίξεως.
Είναι επομένως δικαιολογημένη και διά της μεθόδου του αποκλεισμού των άλλων ερμηνειών,η θέσι ότι, ο γενετικός κώδικας του ανθρώπου είναι υπέρ της απόψεως υπάρξεως Σοφού Δημιουργού» (24)!
Τα ανωτέρω συμφωνούν με τα συμπεράσματα του Francis Crik - Νόμπελ για το DNA - ο οποίος καίτοι άθεος ομολογεί τα εξής:
«Υπάρχει κάποια ανωτέρα δύναμη που κατευθύνει την ζωή και την συμπεριφορά των ζωϊκών συστημάτων και που δεν μπορεί να εξηγηθή με τις επιστημονικές δοξασίες μας»(25).
Ο ημέτερος Γιάννης Κωστώφ συνέγραψε ωραία μελέτη κατά της εξελίξεως, της οποίας ο τίτλος είναι πολύ επιτυχής: «Συμβολή στην τελετή λήξεως της θεωρίας της εξελίξεως», με τον χαρακτηριστικόν υπότιτλον: - Ή πως οι εξελικτικοί ελίσσονται για να πείσουν ότι τα είδη εξελίσσονται- Αθήναι 1988, σσ. 306.
Το αυτό έπραξε ενωρίτερον ο γνωστός θεολόγος Νικ. Βασιλειάδης, το βιβλίον του οποίου κυκλοφορεί ήδη σε έβδομη έκδοσιν.
Δυστυχώς όμως το Υπ. Παιδείας δεν απασχολείται με τέτοιες εργασίες, το δε Παιδαγωγικόν Ινστιτούτον, ως αποδεικνύεται, το διακονούν άνθρωποι που αδιαφορούν για την αλήθειαν, την Ελλάδα και την νεολαίαν της με συνοδοιπόρους δυστυχώς την πλειοψηφία των εκπαιδευτικών!

Προσπαθούν πάση θυσία να ανατρέψουν εκ θεμελίων κάθε πίστιν εις Θεόν και Πατρίδα!

Πολύ σωστά ο Απ. Φράγκος θα γράψη: «Η μονομερής και κατά τρόπον αναγκαστικό και πιεστικό, όπως γίνεται με τα σχολικά βιβλία ή την διδασκαλία στα σχολεία, μεταδοσι προσωπικών μεταφυσικών δοξασιών των εκάστοτε συγγραφέων ή διδασκόντων, είναι όχι μόνο απαράδεκτη για επιστήμονες που σέβονται τον εαυτό τους, την επιστήμη και την αλήθεια, αλλά και αυτόχρημα - άς επιτραπή η βαρειά έκφρασις - καπηλευτική του ονόματος της επιστήμης, και όχι αντικειμενική πληροφόρησι. Ο κάθε επιστήμων ή συγγραφεύς έχει την δυνατότητα, σε άλλα βήματα και χώρους, που βρίσκονται έξω από το σχολείο, να διαδίδη τις προσωπικές του δοξασίες, αλλιώς η προπαγάνδα ιδεών και αντιλήψεών του με πιεστικά μέτρα στα σχολεία της χώρας είναι ταυτόχρονα και επαίσχυντη δειλία»(26).
Μετά από όλα τα προαναφερθέντα, αν ήθελε κάποιος να οδηγηθή σ' ένα συμπέρασμα, πολύ εύκολα θα κατέληγε στο ότι όλα όσα ειπώθηκαν από το Δαρβίνο και συντηρήθηκαν με διαφόρους τρόπους από τους Νεοδαρβινιστάς είναι ένα σύνολο εσκεμμένων λαθών, επιστημονικών παραβιάσεων και απόκρυψης στοιχείων.
Πρωτίστως σ' όλους αυτούς ενυπάρχει (φανερά ή αδιόρατα) η πεποίθηση ότι ο Θεός - Δημιουργός δεν υπάρχει και γίνεται φανερή η επιδίωξη πως στο βωμό αυτής της θέσης πρέπει να θυσιαστούν τα πάντα, ακόμη και η επιστήμη, την οποίαν επαγγέλονται ότι υπηρετούν»(27).
Και καταλήγομεν με την γνώμην του συγχρόνου κορυφαίου αντιεξελικτικού επιστήμονος D. Gish: «Η άρνηση εκείνων, που αποτελούν το κατεστημένο στους επιστημονικούς κύκλους, να παραδεχθούν ότι μπορεί η δημιουργία να είναι η εναλλακτική λύση της εξέλιξης, κατά πρώτο και κύριο λόγο βασίζεται στην εμμονή τους σε μία καθαρά αθεϊστική, ματεριαλιστική και μηχανιστική εξήγηση της προέλευσης της ζωής, με παράλληλο αποκλεισμό κάθε εξήγησης που βασίζεται στην πίστη σε ύπαρξη Θεού...
Μετά από πολλά χρόνια εντατικής μελέτης του προβλήματος της προέλευσης της ζωής από βιβλικής και επιστημονικής απόψεως, είμαι πεπεισμένος, ότι τα γεγονότα της επιστήμης διακηρύττουν ότι η ειδική δημιουργία είναι η μόνη λογική εξήγηση της προέλευσης της ζωής.
Το «Εν αρχή εποίησεν ο Θεός...» είναι σήμερα η πιο επίκαιρη (up-to-date) διακήρυξη, που μπορεί να κάνη κανείς για την προέλευση της ζωής» (2Cool.
Τελειώνοντας ερωτώμεν: Ποίο βιβλίο βλάπτει τους μαθητάς, η Ιστορία της έκτης Δημοτικού ή το άθεο κήρυγμα της Βιολογίας; Ασφαλώς και τα δύο, αλλά το δεύτερο δεν βλάπτει απλώς, αλλά φονεύει κυριολεκτικώς τις ψυχές των νεαρών μαθητών, τις οποίες οδηγεί «επιστημονικώς» στο μονοπάτι της αθεϊας και του μηδέν!
Ακριβώς γι' αυτό τον λόγο, από τους γονείς μέχρι την Ακαδημία και την Εκκλησίαν, κυρίως αυτήν, απλώνεται η ευθύνη για τις άθεες Μασονομαρξιστικές θέσεις του συστήματος της Παιδείας μας. Πρέπει να τεθή οπωσδήποτε ένα τέρμα σ' αυτόν τον κατήφορο, και αυτό θα γίνη μόνον όταν τεθή προηγουμένως ένα άλλο τέρμα στην ένοχον σιωπήν των υπευθύνων...

Ι.Θ.Α.
Ιούλιος 2007.

Ιωαν. Κιτσαρά, Το έγκλημα του αιώνος, Αθήνι 1985, σ.476.
Αύτ.σ. 17.
Βιολογία Γ΄Λυκείου, σ. 143,146. Αθήναι 2003(2).
Βιολογία Α΄Λυκείου, διαφόρων εκδόσεων.
Σύγχρονα έργα κατά της εξελίξεως που δεν μνημονεύονται στις σημειώσεις:

W. Griswell, Το μεγάλο ψέμα, Αθήνα 1983(2), σσ.142.
J. Sarfati, Refuting Evolution, USA 2005(1Cool, pp. 140, Vol 2, USA 2005(4), pp. 235.
h.& J. Morris, The modern creation trilogy, USA 1997. Τόμοι Ι, σσ. 228, τομ. ΙΙ, σσ. 243, τομ. ΙΙΙ, σ. 203.
J. Sarfati, Refuting Compromise, USA 2004, pp.411.
M. Denton, Evolution, a theory in crisis, USA 1985, pp. 368.
Ph. Johnson, Darwin on trial, USA 1993, pp. 220.
Uncommon Dissent, ed. By W. Dembski, USA 2004, pp. 366.
C. Cavarnos, Biological Evolutionism, USA 1997(2), pp. 93.

6. Απ. Φράγκου, Από τον πίθηκο; Αθήναι 1985, σ. 242.
7. Απ. Φράγκου, Η συνωμοσία της σιωπής, Αθήναι 1993, σ. 51.
8. Αύτοθι.
9. Ν. Βασιλειάδη, Ο Δαρβίνος και η θεωρία της εξελίξεως,Αθήναι
1995(7), σ.119.
10. Duane Gish, Greation Scientists Answer their critics, USA1993
p. 30.
11. Αύτοθι, σ. 31
12. Αύτοθι.
13. Αυτ. σ. 28.
14. Τ. Κιλίφη, Το σύμπαν και η θεωρία της εξελίξεως, Αθήναι
1985, σ.98
15. Αύτ. σ. 117.
16. Αύτ. σ. 99.
17. Αύτ. σ. 100
18. Αθ. Αραμίδη, Η προέλευση του κόσμου και της ζωής και οι
Θεωρίες της εξελίξεως, Αθήναι 2006, σ. 65, 66. Πρβλ. Ian Stewart's.
19. D. Gish, Εξέλιξη; Τα απολιθώματα λένε όχι, Πρέβεζα 1985, σ. 194.
20. Απ. Φράγκου, μν. έργ. σ. 109.
21. The faithful steward, Boston 2006, No 25, p.7.
22. Tιμ. Κιλίφη, μν.έργ.σ. 97.
23. Νικ. Βασιλειάδη, μν.έργ.σ. 135.
24. Αθ. Αβραμίδη, μν.έργ.σ. 60.
25. Νικ. Βασιλειάδη,μν.έργ.σ. 147.
26. Απ. Φράγκου, Από τον πίθηκο, Αθήναι 1985,σ. 245-6.
27. Βας. Πολίτη, Εξέλιξη ή Δημιουργία, Αθήναι 2004,σ. 62.
28. D. Gish, Εξέλιξη; σ. 195.

Αναδημοσίευσις από την έκδοσι της Ιεράς Μονής Ευαγγελισμού Πάρου. (π. Θεοδώρητος).
«Ορθόδοξος Κυψέλη».

Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!


_________________
Δεν είναι μισθός έργων η Βασιλεία των Ουρανών, αλλά χάρη και δωρεά του Κυρίου που έχει ετοιμάσει για τους πιστούς δούλους Του. [Α.Η]

Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!

Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    ΑΘΩΣ,ΟΡΟΣ ΑΓΙΟΝ,ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ-ATHOS,SACRED GARDEN,MOUNT OF STILLNESS Αρχική σελίδα -> Aπολογητικά κείμενα Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Σελίδα 1 από 1

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης



Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
Hellenic (Greek) by Alex Xenias

Abuse - Αναφορά παραβίασης - Οροι χρήσης υπηρεσίας.
Powered by forumup.gr Δωρεάν forum, Δημιουργήστε το δικό σας φόρουμ δωρεάν! Created by Hyarbor & Qooqoa
Confirmed

Page generation time: 0.296